Grace Schwindt

Grace Schwindt - Frozen Dance (2019)

Ze zijn niet heel groot, heten Tennessee Walkers, hebben uitzonderlijke gangen en een ambivalente voorgeschiedenis. De Walker ontstond als ras in de negentiende eeuw in Tennessee. Het paard, met zijn kenmerkende hinkende gang, bleek uitstekend geschikt voor mensen die de hele dag comfortabel in het zadel wilden zitten: doktoren die huisbezoeken aflegden, maar ook plantagebezitters en slavenhouders die lange afstanden aflegden om hun ‘bezit’ te inspecteren.

Voor de performance Frozen Dance heeft kunstenaar Grace Schwindt een choreografie ontwikkeld met acht glazen beelden, een sneeuwwitte Walker en een gekostumeerde ruiter. De acht beelden staan opgesteld op een weide en verwijzen, zoals vaker in het idioom van Schwindt, naar half abstracte, half figuratieve figuren, halve mensen, halve dieren. Ze zijn werkelijk en toch ook onwerkelijk. Groepjes toeschouwers dringen samen rond de beelden, waarna aan de bosrand een witte geestverschijning verschijnt. Er ontstaat een dans tussen paard, ruiter, toeschouwer en beeld, een dans tussen beeld en omgeving, een dans die versnelt en dan verstilt. Alleen het gebries van het paard en het wegstervende geluid van hoeven in gras zullen nog te horen zijn.

Frozen Dance past in een serie theatrale performances met sculpturen, videofilms, tekeningen, tekst en gekostumeerde figuren die Schwindt de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. In deze performances, die rijk zijn aan kunsthistorische referenties, wordt de grens tussen fictie en werkelijkheid opgeheven. Het fragiele lichaam is subject maar tegelijkertijd object in haar werk. Schwindts poëtische performances hebben altijd een maatschappelijk geëngageerde ondertoon, en raken aan thema’s als gender-problematiek, racisme, milieuvervuiling, kapitalisme en individualisme.

Lucette ter Borg

paard
Julius (stamboeknaam: Royals out of the Blue)

ruiter
Felicitas Band

kostuum
Kalina Todorova

glasmaker
Willem van Oijen

Grace Schwindt - Frozen Dance (2019)
Fotografie Gert Jan van Rooij