Melanie Bonajo

Melanie Bonajo - A Body Called…° (2019)
Fotografie Gert Jan van Rooij

Melanie Bonajo: A Body Called…° (2019)

Wetten, zegt de beroemde Franse filosoof Bruno Latour, zouden niet alleen rondom de mens moeten worden georganiseerd, maar net zo goed rondom bomen, rivieren, stenen, planten en dieren. Want waarom zou een boom zijn eigen eigenaar niet mogen zijn? Waarom zou een rivier geen wettelijke stem mogen krijgen? Latour geeft ons – mensen – het prettig bevrijdende inzicht dat wij als soort niet in ons eentje de wereld bepalen, maar dat andersom die wereld ons ook bepaalt.

Latours gedachtengoed is een kolfje naar de hand van de Nederlandse kunstenaar Melanie Bonajo. Haar werk onderscheidt zich door een zoektocht naar zingeving buiten de gebaande paden om. Daarvoor treedt Bonajo in contact met trotse sekswerkers, ontroerende ouden van dagen, volgt degenen die off the grid leven in een ver regenwoud, hun heil zoeken in spiritualiteit of geestverruimende middelen. Dit alles in een aanpak die integer is, empathisch én esthetisch adembenemend.

Voor Brief Encounters '19 maakte Bonajo de nieuwe performance A Body Called…°, waarin De Oude Warande zowel subject als object is. Met welk bewustzijn kijkt de eik, de beuk, het mos, de half afgestorven rododendron en het gras waarop we lopen naar ons? Als er een rechtbank zou komen waarin ook De Oude Warande zitting had als park – welke wetten zouden er dan worden uitgevaardigd? Hoe kunnen we de innerlijke roep van de mens om betekenis vorm geven zonder andere levensvormen te schaden?

In A Body Called…° behekste Bonajo een piepklein deel van de wereld. Na die rituele daad gingen wij - toeschouwers - terug naar huis in de wetenschap dat de wereld er heel anders uit ziet. Gelijker, kleuriger, liefdevoller en met meer mogelijkheden.

Lucette ter Borg