Timur Si-Qin

Timur Si-Qin – New Peace Symmelith (sandstone to limestone transfer) 1 (2018)
Fotografie Gert Jan van Rooij

Timur Si-Qin – New Peace Symmelith (sandstone to limestone transfer) 1 (2018)

Het spel met ‘echte’, in de natuur bestaande vormen en digitaal gemanipuleerde vormen is kenmerkend voor de praktijk van Timur Si-Qin (Berlijn, 1984, woont en werkt in New York). Hij speelt een voortrekkersrol binnen een jonge generatie kunstenaars die geassocieerd wordt met post-antropocentrisch gedachtengoed en de 21e eeuwse New Materialism. Materialiteit beschouwt Si-Qin als een dynamisch proces. Dat wat concreet bestaat en dat wat we daarover weten, beïnvloedt elkaar voortdurend. Mens en natuur zijn symbiotische instanties die elkaar vertegenwoordigen en construeren – waarbij mensen invloed hebben op de natuur maar natuurlijke processen tegelijkertijd zelforganiserende krachten hebben.

Startpunt van zijn oeuvre is de geglobaliseerde, digitale, beeldverzadigde samenleving, die volgens Si-Qin het product is van menselijke fysiologie, evolutie en distributie. Hij gelooft dat technologie en cultuur evenzeer een product zijn van de natuur als bijvoorbeeld zeeschelpen. Si-Qins Duits-Mongoolse afkomst en het opgroeien in Berlijn, Beijing en in een Apache gemeenschap in de VS hebben er mede toe bijgedragen dat de kunstenaar geglobaliseerde beeldtaal sneller herkent.

Si-Qin is geïnteresseerd in wat grote groepen mensen aantrekt in specifieke vormen en tekens en onderzoekt op welke manier deze door de tijden heen betekenis hebben gekregen. Daartoe gebruikt hij digitale reclame-beeldtaal, vooral ook omdat deze de huidige wereld beheerst. Zijn zelfbedachte merk-logo Peace, een combinatie van het yin-yang symbool, het Pepsi-logo en het woord peace, staat voor de afwijzing van het onderscheid tussen natuur en cultuur alsook tussen spiritualiteit en materie.

Voor Hybrids liet Si-Qin een gemodificeerde scan van een zwerfkei computergestuurd frezen in Savonnière, een zachte Franse kalksteen. De modificatie bestond eruit dat de kunstenaar de oorspronkelijke scan verticaal doorsneed, vervolgens één helft spiegelde en deze twee helften als een rorschach-inktvlek tegen elkaar monteerde. De afmetingen van de gefreesde steen liet Si-Qin afhangen van de huidige technische grenzen en van het budget dat Lustwarande bood. Dit resulteerde in een steen van ongeveer 40 cm hoog. In dit geval leidde reproductie tot reductie. Si-Qin plaatste het werk op zo’n manier in het bos, dat het leek te zweven en bijna aan een computer rendering deed denken, waarbij het creëren van de illusie van werkelijkheid nog steeds een complex proces is. Het hybride karakter van de kei werd nog versterkt door het Peace-logo. Alles, ook de natuur, wordt een consumptiegoed, en dat is een nieuwe religie.