Win McCarthy

Win McCarthy - Master (2019)
Delirious (2019)
Fotografie Gert Jan van Rooij

Win McCarthy - Master (2019)

Het werk dat Win McCarthy (US, 1986) voor DELIRIOUS maakte was wellicht voor veel bezoekers van Lustwarande een groot raadsel. Als kijker werd je met de vraag geconfronteerd of je wel echt naar kunst keek. Een aantal kratten, losjes in elkaar getimmerd, zien er uit alsof ze misschien nog opgehaald moeten worden of dat zij een mysterieuze inhoud verbergen. Dit verbergen en weerhouden van privégegevens becommentarieert onze hedendaagse neiging om het private met heel de wereld te delen. Geen onterechte twijfel in tijden van sociale media.

McCarthy geeft zelden interviews en er is weinig bekend over zijn persoonlijke leven, maar zijn praktijk lijkt een verbeelding van zijn persoonlijke zielenroerselen met betrekking tot de woelige stedelijke conditie van zijn woonplaats New York. In zijn praktijk combineert hij fotografie, tekst en beeldhouwkunst. Tentoonstellingen bestaan uit maquettes, waarin foto’s uit het dagelijkse leven liggen uitgestald naast glazen afgietsels van gezichten of voeten. Stukken uitgeknipte tekst, bestaand uit lijstjes met namen of delen van McCarthy’s artist’s statement, zijn her en der aan tafels geplakt. Op enkele tafels staan levensgrote voetsculpturen, waaronder speelgoedwieltjes zijn bevestigd. Aan de wanden hangen de meest minimalistische mensvormen denkbaar – zoals een kind een poppetje zou maken van luciferhoutjes, maar dan groter. Soms met een kledingstuk eraan gehangen, soms een transparant glazen masker erboven, dat gedachten oproept aan trauma, verhullen en verstoppen, maar ook aan bescherming.

McCarthy maakt puur associatieve installaties, zijn werken lijken wel beelden uit onrustige dromen, en af en toe zelfs uit nachtmerries, die bezoekers overrompelen met een stortvloed aan uiteenlopende emoties, van vrolijkheid door de rijdende voeten, tot verwarring, bewondering, nieuwsgierigheid, afkeer en angst. Het ervaren van McCarthy’s werk is niet los te zien van het thema van het werk zelf: een overprikkeld individu dat zich staande probeert te houden in een chaotische, nietsontziende stedelijke omgeving.